“Veertig jaar sta ik al op deze plek, maar zo’n natuurgeweld als afgelopen nacht heb ik nog nooit meegemaakt, ik ben nog nooit zo bang geweest” en meer van dergelijke kreten vlogen afgelopen week over de toonbank. Zo trekt er een bruisend, donderend en rollend hagelgordijn over de Beulakker begeleid door duizenden bliksemschichten, alsof Donar en Wodan zich in volle vaart op de “Kop” storten, dan weer schijnt de zon volop en vullen de meest fantastische wolkformaties het helderblauwe uitspansel. Dan weer slaan de ankers los van de bodem en vlucht men in paniek de dichtstbijzijnde haven binnen, de volgende morgen dobbert men vredig snorrend temidden van heen en weer wiegend groen.
Zo is het windstil en hoor je iedere mug ‘lieflijk’ zoemen, even later vliegen tenten door het zwerk en slaan haringen als suizende pijlen neer. De kampeerder krijgt amper tijd om zijn boeltje weer te drogen. De bliksem heeft de klok in de kerktoren voor enkele dagen op half twee gezet. Je kijkt ernaar en wordt zo telkens weer herinnert aan de ontzaglijke krachten van moeder natuur. Onopgemerkt maak ik een stille buiging.
Het is een zomer van uitersten, dat valt niet te ontkennen. Voor de natuurfotograaf valt er in ieder geval veel te genieten.
Alles wijst erop dat een groot percentage potentiële toeristen op het laatst zijn afgehaakt en warmere oorden hebben opgezocht. Het lijkt of de teller van passerende vaartuigen bij bruggen en sluizen ook door de bliksem is getroffen. Traag sjokt hij voort en noteert een ongekend hoog percentage minder bezoekers, terwijl er zo veel valt te genieten. Buien zijn vaak plaatselijk en trekken over en na regen komt zonneschijn.
Geeft de lange-termijn-voorspelling 14 dagen regen en bewolking aan, dan is de kans groot dat meerdere dagdelen droog en zonnig verlopen. In de afgelopen weken is dat regelmatig bewezen en dit feit leidt nogal eens tot frustratie van de ondernemer in de toeristische sector. Of het zgn. ‘slechte’ weer de enige reden is dat de watersporttoerist het dit jaar laat afweten, daarover zijn de meningen aan de toonbank verdeeld, maar wellicht speelt de economische crisis en de dure brandstof ook een rol.
Daar ik mij aan het begin van het seizoen had voorgenomen onder alle omstandigheden positief te blijven, stuur ik het gesprek meestal richting overstromende beken en wegspoelende huizen in de Alpen of naar de 40 graden in Zuid Europa of de verstikkende hitte en droogte in grote delen van de VS. Je kunt beter een extra deken over je heen gooien om warm te blijven dan dat je niets meer weet uit te trekken van de hitte. Hou de kop erbij, eigenlijk hebben we niets te klagen. En zo verlaat men weer welgemoed de winkel om even later fluitend de trossen los te gooien voor een nieuwe spannende en avontuurlijke reis door de Kop van Overijssel.
Alle columns van Herman Slurink vindt u door hier te klikken.
Facebook
Twitter
RSS feed
Mail ons
